Nikt nie wie, dokad pojechal.
Ale... mam cos dla ciebie,
co rozjasni twój dzien.
To...
Ach, ty niepoprawny czlowieku!
Chce mi sie plakac.
Wybierz sobie.
To bardziej nieprawdopodobne, niz jakbym chciala siegnac po gwiazdke z nieba.
Cóz cie tak wzrusza?
To chyba dlatego, ze
kiedy bylam mala, mój ojciec siedzial ze mna do pózna i czytal.
Uwielbial slowo pisane.
Zasypialam sluchajac jego glosu.
Jakie ksiazki?
Fizyka, filozofia.
One mi go chyba przypominaja.
Umarl, gdy mialam osiem lat.
Utopia to byla ostatnia ksiazka, jaka przyniósl do domu.
Co wyjasnia nam, dlaczego ja cytowalas.
Wolalabym uslyszec jego glos, niz jakikolwiek inny dzwiek na calym swiecie.
Cos nie tak?
Przez cale lata mojej nauki
zaden nauczyciel nigdy nie pokazal
tyle pasji, co ty pokazalas przez ostatnie dwa dni.
Masz wiecej przekonania w jednej mysli
niz ja w calym swoim istnieniu.
Wasza Wysokosc,
...czy ja cos powiedzialam... - Prosze!
Nie.
To nie przez ciebie.
Szybko, Marguerite. Teraz albo nigdy.
Cudowna msza.
Prosze o wybaczenie,
Wasza Wysokosc,
chyba to Wasza Wysokosc upuscila przy wyjsciu.
Mój Boze!
Nawet nie pamietam, zebym to nakladala.
Dziekuje ci, moje dziecko.
To niezwykla osoba, która zwraca taka kosztowna pamiatke.
Wasza Wysokosc jest zbyt wielkoduszna.
Jaka mila.
- Jak sie nazywa? - Marguerite de Ghent.
Marguerite.
Porozmawiajmy jutro, ty i ja.
Przyjdz z matka.
Wedle zyczenia.
Cóz, to takie strasznie zawstydzajace.
Natychmiast wszyscy wracajmy do klasztoru.
A my pójdziemy pieszo.
Alez to pól dnia drogi!
Naprawde, Wasza Wysokosc. Gdziez twoja potrzeba przygody?
Cóz, skoro tak to nazywasz...
Nie mozemy byc zbyt pewne siebie, moje panny.
Ksiaze nie byl dzis w kosciele i musimy sie dowiedziec dlaczego.
Marguerite zawsze wszystko robi.
Nie badz glupia, Jacqueline. Królowa nawet nie wie, ze istniejesz.
To, co robi Marguerite, jest dla nas wszystkich.
Musimy jej pomóc sie przyszykowac.
Cudownie. Wkrótce bede czyscila kominek razem z Danielle!
- Gdziez podziewa sie to dziewcze? - Pewnie lapie króliki zebami.
Bardzo przepraszam, pani, ale to pozlacane lustro w twojej komnacie...
...czy je ruszalas? - Oczywiscie, ze nie! A czemu?
Tez gdzies zginelo.
A zatem to takze pokryjecie z waszej pensji.
Jak bedziesz wciaz jej mówic o tych rzeczach, to bedziemy jej placic za to, ze pracujemy.
Dobrze, ze nie wspomnialam o gobelinach.
Pomyslalby ktos, ze znam droge do wlasnego palacu!
Dlaczego mezczyzni nigdy nie pytaja o kierunek?
Aha! Tam jest! Z powrotem w tamta strone.
I ciagle nie moge uwierzyc, ze jajestem tutaj, a ty jestes tam.
Ponadto w samej bieliznie!
Nie moglabym sie tutaj dobrze wspiac w sukience, co?
Poza tym, jesli zlamalbys swój królewski kark, to dokad by nas to doprowadzilo?
Sama plywasz, wspinasz sie, ratujesz sluzbe.
Czy jest cos, czego nie potrafisz?
Latac.
Teraz sie odwróc, zebym mogla zejsc.
O, nie. Znowu ty.
Zostan tam, madame.
Zapowiada sie zabawa.
Moja zona sklada podziekowania za te wspaniala szate, mademoiselle.
Oddawaj mi moja suknie.
Pusc ja!
Masz zatarg... ze mna.
Pusc ja.
Natychmiast oddaj mi moje rzeczy.
I jako ze nie mam towarzysza, domagam sie takze konia.
Milady, mozesz wziac, ile tylko udzwigniesz.
Moge trzymac cie za slowo?
Na mój honor Cygana, co tylko uniesiesz.
Prosze, wróc. Dam ci konia.
Mam byc powiadomiona, jak tylko ona wróci do domu. Zrozumiano?
Tak, madame.
Czytasz w moich myslach, milordzie.
I sa tak samo pomieszane jak moje.
Zatem Francja sie poddaje?
Nigdy!
Mój nastepny wybór
to papier.
Twoja kolej.
I niech to lepiej bedzie dobre.
Nie chce byc królem.
Pomysl tylko o tych wszystkich wspanialych rzeczach, jakie móglbys zrobic
dla swego kraju, dla swiata.
Tak, ale byc tak zdominowanym przez swój status.
Ocenianym tylko za to, czym jestem.
Nie masz pojecia, jakie to nieznosne!
Bylbys zaskoczony.
Czyzby?
Cygan, dla przykladu, jest rzadko postrzegany jako kto inny.
Sa oceniani przez swój status, tak jak ty, a nie za to, jakimi sa ludzmi.
Wrodziles sie w ród królewski, a to naklada pewne obowiazki.
Wybacz. Znowu ponosza mnie moje usta.
Nie, moja pani.
Twoje usta
mnie zahipnotyzowaly.
O, tutaj, prosze. Nie chce nikogo obudzic.
Wiesz, ze ocalilas mi zycie,
tam w lesie.
Dziewcze robi co moze, panie.
Henry.
Nicole.
Znasz ruiny w Amboise?
Tak.
Czesto tam chodze,
aby byc sam.
Spotkasz mnie tam jutro?
Spróbuje.
Zatem bede czekal caly dzien.
Sciac... mu glowe.
Francis, obudz sie. Nasz syn ma nam cos do powiedzenia.
Mamo, ojcze.
Chce wybudowac uniwersytet,
z najwieksza biblioteka w Europie, gdzie ludzie wszystkich warstw beda studiowac.
Dobrze.
Kim jestes i co zrobiles z naszym synem?
O! I chce zaprosic Cyganów na bal.
- Jestes chora? - Nie.
Tak.
Gdzie bylas?
Zgubilam sie.
Nie wierze ci. Cos przede mna ukrywasz.
Natychmiast powiedz, co to jest!
Dlaczego ty mi nie powiesz, zebym mogla dalej spac?
A co z naszym sniadaniem?
Tez masz dwie rece.
Zrób sobie sama.
Ty leniwa pijaweczko!
Jacqueline! Idz zagotuj wody.
Ja? Gotowac wode?
O, wiedzialam. Wiedzialam.
Panienko, szybko, chodz tutaj.
O, spójrzcie, któz to raczyl zaszczycic nas swoja obecnoscia.
Co ty sobie wyobrazasz?
Przymierzam swoja suknie.
Czy sadzisz, ze po dzisiejszym ranku pozwole ci gdziekolwiek isc?
Czy ty naprawde sadzisz, ze te gierki i intrygi
przyniosa ci korone?
Polowac na królestwo, jakby to byl jakis sport, to obrzydliwe!
Jestes zazdrosna.
Sa mojej mamy.
Tak.
A ona nie zyje.
- Powyrywam ci kudly! - Mamo!
Mamo, zrób cos!
Odejdz ode mnie, albo jak mi Bóg mily...
Nie rób tego, Marguerite!
Odlóz ja!
- Daj mi buty. - Odlóz ja.
Zastanów sie dobrze, Danielle.
Ksiazka twego ojca albo buty twojej matki.
Chociaz i tak nic cie nie uchroni od porzadnego biczowania.
Nie! Nie!
Nie!
Nie! Nie!
Nie!
Och!
Sama sobie jestes winna, wiesz dobrze.
Najpierw ze sniadaniem,
a potem z tym okropnym zachowaniem na dole.
Nie wiem, co mnie napadlo.
Oczywiscie, nigdy nie zapomne,
jak pieknie Marguerite nakryla sie nogami!
Nie powinna byla tak powiedziec o twojej mamie.
Dziekuje.
Musisz mi pozwolic, zeby mój doktor sie tym zajal.
Ze tez uratowalas to dziecie przed tym sploszonym koniem!
To byl instynkt macierzynski, Wasza Wysokosc.
Przykro mi, ze mój syn nie moze nam towarzyszyc.
Znów gdzies sie zapodzial.
Znów?
Tak.
Caly dzien go wczoraj nie bylo i wrócil dopiero dzis rano.
Cóz!
To musi byc wspaniale, miec taka witalnosc.
Moze pomoglabys mi w rozwiklaniu pewnej tajemnicy.
Czy znasz Comtesse de Lancret?
Podobno mieszka z kuzynka, ale nikt nie ma pojecia, kto to jest.
Nicole... de Lancret?
Tak.
O, jak wspaniale!
Zaczynalam podejrzewac, ze to jakis duch.
Nie.
Och! Od latjuz tu jest. Tak.
I owszem...
Mieszka z nami, w rzeczy samej.
Czyz nie tak, moja droga?
Tak! Oczywiscie.
Nasza kuzynka.
Która nazywasz Kopciuszkiem.
Mój Boze, dziecino.
Nic ci nie jest?
To przez pszczole.
Witaj.
Dobrze sie miewasz?
Obawiam sie, ze nie jestem dzisiaj soba.
Czuje jakby tylko moja skóra mnie powstrzymywala od bycia wszedzie naraz.
Musze ci cos wyznac.
I ja tobie.
O, masz. Twoja ksiazka, zostawilas ja wczoraj w karecie.
- Wasza Wysokosc... - Henry.
Nie moge dlugo zostac, ale musialam sie z toba zobaczyc.
Mam wiele do powiedzenia.
Chodz.
Chce ci cos pokazac.
Bawilem sie tutaj, jak bylem chlopcem.
To byl najulubienszy zakatek mego ojca
przed wojna.
Cudowny.
Mierzylem moje zycie tymi drzewami,
zaczynajac tutaj,
az dotad tutaj.
Ciagle jeszcze rosna.
Tyle jeszcze przede mna,
ale juz dluzej nie widze siebie w samotnosci.
Nie ulatwiasz mi tego.
Nie spalem, bo balem sie, ze po przebudzeniu okaze sie to snem.
O, ostatniej nocy doznalem olsnienia.
Kiedys myslalem, ze gdybym o cos dbal, to musialbym dbac o wszystko,
i wtedy zupelnie bym zwariowal.
Ale... odnalazlem swój cel.
Ty zainspirowalas mnie do tego projektu.
Czuje
najwspanialsza...
wolnosc.
To nie dzieki mnie.
Nicole.
Jestes inna niz jakikolwiek dworzanin, którego w zyciu spotkalem.
Jutro, na balu,
oswiadcze to swiatu.
Dlaczego musiales okazac sie tak wspanialym?
Zatem...
Cóz takiego ty chcialas mi powiedziec?
Tylko to,
ze ostatnia noc byla najszczesliwsza w calym moim zyciu.
Och!
Musze juz isc!
Nicole!
Nie.
Ze wszystkich mozliwych podstepnych kpin, z matki musialas zrobic comtesse.
To kompletny absurd, zeby ksiaze przebywal ze sluga, która spalaby w chlewie!
Co ci bardziej przeszkadza, macocho?
To, ze jestem sluga, czy to, ze jestem konkurencja?
Gdzie jest suknia, Danielle?
Nie wiem, o czym mówisz.
Suknia. Buciki?
Byly w mojej komnacie, a teraz ich nie ma.
Schowalas je, wiem to!
Gdzie schowalas suknie, Danielle?
Gdzie sa lichtarze, gobeliny
i srebra?
Moze i suknia tez tam jest!
Oddawaj suknie!
Wolalabym umrzec po tysiackroc
niz ujrzec suknie mojej matki na tej rozpieszczonej, samolubnej krowie!
To moze da sie zrobic.
Wlaz tam.
Otwórzcie te drzwi,
a bedziecie zalowali, ze wasza noga tu postala.
Panienki, zbierzcie wszystko, co mozemy sprzedac.
Jedziemy jutro do miasta.
Matko... to tylko bal.
Tak, a ty i tak idziesz tylko z powodu jadla.
Zareczona?
Z Belgiem?
Obawiam sie, ze tak.
Niemozliwe. To na pewno jakas pomylka.
Dzis po poludniu wyplywa stad.
Baronowa Rodmilla nie chciala za bardzo o tym mówic.
Nic dziwnego, majac takie wiesci.
Jesli jest zareczona, powinna miec troche przyzwoitosci i mi powiedziec!
A czy bys jej posluchal?
Oczywiscie, ze nie!
O, Boze.
Jak moglem byc taki naiwny?
Ja otworzylem swoje królewskie serce,
a ona tylko chciala pozegnac sie ze mna.
Silna to kobieta, która potrafi nad soba zapanowac,
gdy ty próbujesz wykrasc jej serce.
Tak. I cóz ze mnie za niezdarny zlodziej.
Daj spokój, Henry.
Kazdy wybórjest lepszy niz Hiszpania.
Idz do ksiecia i opowiedz mu, co sie stalo.
A- ale jajestem nikim. Ksiaze nie bedzie chcial mnie widziec.
Jestes jej przyjacielem, Gustave.
Ona potrzebuje twojej pomocy. Ksiaze oczekuje jej na balu.
Nie-nie moge.
Poza tym mój mistrz czeka na mnie dzis wieczorem.
Idz zatem do da Vinci. Z pewnoscia malarz przyjmie malarza?
Ale ja tylko terminuje, a on jest najwspanialszym artysta na swiecie.
Predzej Bóg ze mna porozmawia.
Chodz raz w zyciu, chlopie, osmiel sie.
Tedy, panie.
Ja chcialam byc pawiem.
Jacqueline, kon jestjednym z najszlachetniejszych stworzen bozych.
To moze ja pociagne karete, co?
Jak by bylo szybciej...
Szukam Signora da Vinci.
Signor da Vinci!
Tak?
O!
O, panienko, nie da rady!
Niech ja spróbuje.
O, cudownie!
Cóz, czysty geniusz.
Tak.
Historia mnie zapamieta jako tego, co otworzyl drzwi.
Gustave!
Maurice mówi, ze ksiaze na ciebie czeka.
On czeka na kogos, kto nie istnieje.
Signore, nazywam sie Danielle de Barbarac
i jestem tylko sluzaca.
A jajestem bekartem wiesniaka. Co to za róznica?
Oszukalam go.
Ksiaze zrozumie.
Jeszcze wczesnie. Musimy przyszykowac cie na bal.
- Nie chce isc. - Jesli zostaniesz,
baronowa zwyciezy.
Jak mam mu spojrzec w oczy?
Zasluguje, zeby dowiedziec sie calej prawdy od osoby, która kocha.
Ptak moze kochac rybe, signore,
ale czy oni moga razem zyc?
A zatem bede musial ci sprawic skrzydla.
Och, dalej! Nie ma czasu do stracenia!
Louise, dawaj suknie!
Rozumiem, ze chciales mnie widziec.
Tak, ojcze. To prawda.
Posluchaj, Henry.
Moze to nie bylo w porzadku z mojej strony wywierac taki nacisk na ciebie
z tym malzenskim traktatem.
Myslalem, ze juz czas najwyzszy dokonac pewnych zmian w twoim zyciu.
Wydawales sie troche... nieporadny.
I...
Cóz, chcialem tylko rzec, ze
ten pomysl z uniwersytetem
to wspaniala idea.
Nie musimy niczego dzisiaj oglaszac...
Podjalem decyzje.
Ach.
Ona wygladajak dzielo sztuki.
Wyglada jakjej matka.
- Chodz, spójrzmy na twoje obrazy. - Teraz?
Jak bedziesz taki stary jakja, to,, teraz" bedzie wszystkim co masz.
Poczekajcie!
To tradycja.
Jaaa!
Oto nadszedl moment, moja droga.
Przyjaciele,
szanowni goscie.
To dla nas ogromna przyjemnosc,
aby przy tej radosnej okazji
nie tylko uhonorowac Signora da Vinci, który gdzies zniknal,
ale takze powiadomic was o dlugo oczekiwanej decyzji.
Wiec, bez dalszych ceregieli...
Oddychaj, oddychaj.
...mam ogromny zaszczyt oglosic zareczyny naszego syna,
ksiecia Henry'ego,
z...
Prosze, prosze.
Co my tu mamy?
Moja matka powiedziala, ze wychodzisz za maz.
Oszukano ja.
Ale jest cos, o czym musze ci powiedziec, zanim wypowiesz kolejne slowa.
I nie jestes zareczona?
Nie, nie jestem.
O maly wlos, a popelnilbym najwiekszy blad mego zycia.
Kim onajest?
Wydaje mi sie, ze to Comtesse de Lancret.
Kto?
Chodz, musze ci kogos przedstawic.
O, musze z toba porozmawiac.
- Cokolwiek to jest, odpowiedz brzmi: Tak. - Nie, poczekaj, prosze.
O, zobacz, zaprosilem Cyganów.
- Co ty wyprawiasz? - Robie z ciebie ksiezniczke.
- Jak smiesz! - Madame, prosze sie uspokoic!
- Jasnie panie, to jest oszustka! - Nie!
Nazywa sie Danielle de Barbarac.
Od dziesieciu latjest moja sluzaca.
Sluzaca, Henry? Czy to jakis zart?
Baronowo, stapacie po cienkim lodzie!
Sam ja zapytaj!
Jest chciwa, zlosliwa oszustka
i to mój obowiazek wyjawic, jaka to z niej nikczemnica.
Powiedz tym kobietom, kim jestes.
Powiedz im!
Uchyl czola przed Jego Wysokoscia, bezczelna oszustko!
Mój Boze, to nie moze byc prawda.
Nicole?
Nicole de Lancret byla moja matka.
Jestem tym, kim ona mówi.
Jablko?
To bylas ty?
Wszystko wyjasnie.
Lepiej, zeby ktos w koncu to wyjasnil!
Najpierw jestes zareczona,
a teraz jestes sluzaca?
Mam tego dosyc.
Henry, prosze!
Prosze sie do mnie tak nie zwracac, madame.
Jestem ksieciem Francji.
A ty
jestes takajak cala reszta.
Danielle?
Danielle!
Co narobiles?
Wrodzilem sie w ród królewski, a to naklada pewne obowiazki.
Gówno prawda.
- Za duzo sobie pozwalasz, starcze. - Nie, ty sobie za duzo pozwalasz.
Czy ty masz jakies pojecie, co to dziewcze przeszlo, zeby tu dzisiaj byc?
Oklamala mnie.
Przyszla, zeby powiedziec ci prawde, a ty rzuciles ja wilkom na pozarcie.
A co ty wiesz?
Budujesz jakies latajace machiny i chodzisz po wodzie.
Ale o zyciu nic nie wiesz.
Wiem, ze zycie bez milosci
to zadne zycie.
A milosc bez zaufania?
To co?
Jest twoja bratnia dusza, Henry.
A jajestem sluga dla kraju
i podjalem juz decyzje.
Nie ugne sie!
Zatem nie jestes jej wart.
Wiem z dobrych zródel,
ze przed twoim raczej zawstydzajacym debiutem
ksiaze mial wybrac Marguerite za zone.
Mezczyzni sa tacy zmienni, prawda?
W jednej minucie recytuja sonety,
a w nastepnej znowu jestes najeta pomocnica.
Musze przyznac, ze nigdy nie widzialam cie pracujacej z takim zacieciem.
A czemóz to sadzisz, ze robie to dla ciebie?
Prosze, prosze. Jestesmy dzis z rana zezloszczeni?
Przepusc mnie!
- Sama sobie jestes winna. - Mam prace na glowie.
Niech inni sie tym zajma.
Nie rozumiesz?
Wygralas!
Idz, wprowadzaj sie do swego palacu
i zostaw nas w spokoju!
Nie jestes juz moim problemem.
A, wiec tym bylam?
Twoim problemem?
Zawsze robilam wszystko, o co mnie prosilas,
a ty ciagle odmawialas mi jedynej rzeczy, której pragnelam.
A cóz to takiego?
A jak sadzisz?
Jestes jedyna matka, jaka kiedykolwiek znalam.
Czy kiedykolwiek, nawet przez chwileczke,
mnie choc troche kochalas?
Jak mozna kochac kamyk w bucie?
Danielle!
Panienko! Chodz, zobacz!
Wrócilo, wszystko!
Ty, wez to krzeslo.
A, Monsieur le Pieu.
- W sam raz na czas. - Wszystko jest tu, baronowo,
do ostatniego lichtarza.
Ksiazki ojca? Jego obrazy?
Wszystko to mu sprzedalas?
Tak. A teraz mamy je z powrotem.
Nie moglam pozwolic, zebysmy wygladali na zebraków, jak król przyjedzie.
Dziekuje, Monsieur.
To wiele dla nas znaczy.
Jestem biznesmenem, Danielle,
nie filantropem.
Nie rozumiem.
Nie moglam pozwolic, zebys sie tu krecila i rozpraszala ksiecia.
Baronowa i ja zawarlismy...
umowe.
Ty, za to wszystko,
choc sadze, ze ja na tym interesie lepiej wychodze.
Nie! Nie!
- Nie! - Danielle!
Dios, perdón!
In nomine Patris
Et Filii et Spiritus Sancti
Amen.
No, por favor, no, por favor.
No te cases conmigo.
Madame, madame.
Dokladnie wiem, co czujesz.
Don Pepito! Don Pepito!
Sí, pero me da vergüenza.
A ja myslalem, ze to ja mam klopoty.
Qué vergüenza!
- Es tu culpa! - Es la tuya!
Gdzie onajest?
Baronowa?
Ni... Danielle.
Sprzedano ja, panie.
Sprzedano?
Komu?
Pierre'owi le Pieu, Wasza Wysokosc.
Zaraz po balu.
Nie mów nikomu, ze rozmawialismy.
Jako ze wszystko wyjdzie najaw w odpowiednim czasie.
Chodzmy, Laurent.
Jest wiele do zrobienia.
Wejsc!
O, nie moge patrzec na ciebie w lancuchach.
Zdjalbym je,
jakbys tylko obiecala, ze znowu nie uciekniesz.
Nie mam powodu, zeby tu zostawac.
Teraz nalezysz do mnie.
Do nikogo nie naleze,
a juz najmniej do ciebie.
O, wolalbym, zebys rozwazyla moja oferte.
To juz wole tu gnic.
Mialem kiedys konia takiego jak ty. Piekne stworzenie.
Tak samo uparte.
Uparty do niemozliwosci.
I tez, tylko trzeba go bylo...
przelamac.
Zachowaj dystans, panie.
O, nie powiedzialas,, prosze".
Prosze.
Móglbym cie za to powiesic.
Nie jak bedziesz martwy.
Podoba mi sie twoja odwaga.
Mój ojciec byl wysmienitym szermierzem, Monsieur.
I dobrze mnie wyszkolil.
A teraz daj mi klucz, albo przysiegam na Boga, rozpolowie cie
od pepka po sam nos.
Twoja wolnosc,
moja damo.
Witaj.
Co ty tu robisz?
Ja...
przyjechalem cie uwolnic.
Uwolnic mnie?
Zwykla sluzaca?
Wlasciwie, przyjechalem prosic o wybaczenie.
Zaoferowalem ci caly swiat, a przy pierwszej próbie honoru zdradzilem cie.
Prosze, Danielle.
Powtórz.
Przepraszam.
Nie.
Ten kawalek, gdzie powiedziales moje imie.
Danielle.
Moze bylabys tak wspaniala
i pomogla mi znalezc wlascicielke
tego raczej niezwyklego pantofla.
Gdzie to znalazles?
Jest moja bratnia dusza na wszystkie sposoby.
Prosze, powiedz, ze jej nie stracilem.
On nalezy do wiesniaczki, Wasza Wysokosc,
która udawala dworzanina, aby uratowac zycie czlowieka.
Tak, wiem.
Nazywam sie Henry, jesli pozwolisz.
Klekam przed toba nie jako ksiaze,
ale jako czlowiek zakochany.
Ale
czulbym sie jak król...
gdybys ty, Danielle de Barbarac...
zechciala byc moja zona.
Skad mialam wiedziec, ze wybiegnie z kosciola bocznymi drzwiami?
Przeciez to byljego slub!
Slyszalam, ze ksiaze z toba rozmawial. Co powiedzial?
Cóz, nie jestem pewna.
To tak szybko sie stalo.
Ale chyba powiedzial:
,, Dobrze mi tak za wybranie obcokrajowca zamiast twojej...
siostry."
Dobrze, bardzo dobrze.
Moze pozwólmy mu, niech sie troche pomartwi o to przez pare dni.
Ja otworze!
Jego Królewska Mosc, Król Francis,
zyczy sobie wizyty baronowej Rodmilli de Ghent
wraz z córkami, natychmiast.
Och. Czy cos sie stalo?
Nie, milady.
Król nalega, zebys przybyla odswietnie odziana.
Hmm! Odswietne bedziemy.
Baronowo,
przyznasz czy zaprzeczysz, ze oklamalas Jej Królewska Mosc, Królowa Francji?
Madrze dobierz slowa, madame,
jako ze moga to byc twe ostatnie.
Kazda kobieta zrobi wszystko
z milosci do córki, Wasza Wysokosc.
Moze troche mnie ponioslo.
Matko, co uczynilas?
Wasza Wysokosc, takjak i ty, ja jestem tutaj ofiara.
Obie nas oklamala i wstyd mi, ze jest moja rodzina.
Jak smiesz tak mnie zdradzic, niewdziecznico!
Widzisz, z czym sie musze uzerac!
Uciszcie sie obie!
Dobry Boze!
Czy one zawsze takie sa?
Gorsze,
Wasza Wysokosc.
Jacqueline, najdrozsza,
nie chcialabym sie dowiedziec, ze ty mialas z tym cos wspólnego.
Oczywiscie, ze nie, matko.
Ja jestem tutaj tylko z powodu jadla.
Baronowo de Ghent.
Natychmiast odbieram ci twój tytul.
Ty wraz z twoja okropna córka
bedziecie wyslane do Ameryk pierwszym statkiem.
Chyba, ze jakims cudem,
ktos tutaj sie za toba wstawi.
Byloby wiele osób, ale wlasnie nie ma ich w miescie.
Ja sie za nia wstawie.
W koncu jest moja macocha.
Wasza Wysokosc.
Marguerite,
nie sadze, zebys juz poznala...
moja zone.
Chcialabym, zebys wiedziala,
ze zapomne o tobie zaraz
i nigdy juz nie bede o tobie myslala.
Ale ty, jestem tego pewna,
bedziesz o mnie myslala kazdego dnia do konca swoich dni.
A ile tego moze byc?
Prosze tylko, Wasze Wysokosci,
zebyscie okazali jej takie samo milosierdzie, jakim ona mnie uraczyla.
Jak juz wypierzecie wszystkie obrusy, to zacznijcie z serwetkami
i przesuncie to tam.
- Marguerite. - Co?
- Slyszalas, co ona powiedziala. - Ty tez.
- Tak, ale jajestem nadzorujaca. - Jestes jak cholera!
Jestes taka samajakja, wielki nikt!
Jak smiesz tak mówic! Mam szlachecka krew.
A wy obie mi dzialacie na nerwy!
Jazda do roboty.
Leonardo.
Jest piekny.
Traktuj to jako spózniony prezent slubny, Wasza Wysokosc.
Co takiego?
Nie moge sie otrzasnac... Wasza Wysokosc.
No tak, królewska czy nie,
i tak moge ci przylozyc.
Musze przyznac, Leonardo,
jak na czlowieka twoich talentów,
to wcale a wcale nie jest do niej podobny.
Ty, panie, powinienes byc przemily.
A my, ksiezniczko, powinnismy zyc dlugo i szczesliwie.
Kto tak twierdzi?
Wiesz,
ze nie wiem.
Portret mojej pra-prababci wisial na uniwersytecie
az do samej rewolucji.
Do tego czasu prawda o romansie
zostala zredukowana do prostej bajeczki.
I w tym, ze Kopciuszek i jej Ksiaze zyli dlugo i szczesliwie,
chodzi o to, panowie,
ze naprawde istnieli.
Visiontext napisy: Janusz Kiezik
Ripped by: SkyFury